Konjugation auf Französisch, Spanisch, Deutsch und Englisch

Verb   Konjugieren
Verb stupéfaire   
Hilfsverb avoir

Einfache Zeiten Zusammengesetzte Zeiten

 

Indicatif

 
   
Présent






Imparfait






Passé simple






Futur






 

Subjonctif

 
   
Présent






Imparfait






 

Infinitif

 
   
Présent
stupéfaire
 

Impératif

 
   
Présent



 

Conditionnel

 
   
Présent






 

Participe

 
   
Présent


Passé
masc.sg.: stupéfait
masc.pl..: stupéfaits
fém.sg....: stupéfaite
fém.pl.....: stupéfaites

Zusammengesetzte Zeiten Einfache Zeiten

 

Indicatif

 
   
Passé composé


il/elle a stupéfait


ils/elles ont stupéfait
Plus-que-parfait


il/elle avait stupéfait


ils/elles avaient stupéfait
Passé antérieur


il/elle eut stupéfait


ils/elles eurent stupéfait
Futur antérieur


il/elle aura stupéfait


ils/elles auront stupéfait
 

Subjonctif

 
   
Passé


qu'il/elle ait stupéfait


qu'ils/elles aient stupéfait
Plus-que-parfait


qu'il/elle eût stupéfait


qu'ils/elles eussent stupéfait
 

Impératif

 
   
Passé



 

Conditionnel

 
   
Passé (1ère forme)


il/elle aurait stupéfait


ils/elles auraient stupéfait
Passé (2ème forme)


il/elle eût stupéfait


ils/elles eussent stupéfait
 

Infinitif

 
   
Passé
avoir stupéfait
 

Participe passé composé

 
   
ayant stupéfait