Conjugate a verb in French, Spanish, German, English with translation and definition

Verb   Conjugate
Verb parfaire   
Auxiliary avoir

Simple forms Compound forms

 

Indicatif

 
   
Présent






Imparfait






Passé simple






Futur






 

Subjonctif

 
   
Présent






Imparfait






 

Infinitif

 
   
Présent
parfaire
 

Impératif

 
   
Présent



 

Conditionnel

 
   
Présent






 

Participe

 
   
Présent


Passé
masc.sg.: parfait
masc.pl..: parfaits
fém.sg....: parfaite
fém.pl.....: parfaites

Compound forms Simple forms

 

Indicatif

 
   
Passé composé
j'ai parfait
tu as parfait
il/elle a parfait
nous avons parfait
vous avez parfait
ils/elles ont parfait
Plus-que-parfait
j'avais parfait
tu avais parfait
il/elle avait parfait
nous avions parfait
vous aviez parfait
ils/elles avaient parfait
Passé antérieur
j'eus parfait
tu eus parfait
il/elle eut parfait
nous eûmes parfait
vous eûtes parfait
ils/elles eurent parfait
Futur antérieur
j'aurai parfait
tu auras parfait
il/elle aura parfait
nous aurons parfait
vous aurez parfait
ils/elles auront parfait
 

Subjonctif

 
   
Passé
que j'aie parfait
que tu aies parfait
qu'il/elle ait parfait
que nous ayons parfait
que vous ayez parfait
qu'ils/elles aient parfait
Plus-que-parfait
que j'eusse parfait
que tu eusses parfait
qu'il/elle eût parfait
que nous eussions parfait
que vous eussiez parfait
qu'ils/elles eussent parfait
 

Impératif

 
   
Passé
aie parfait
ayons parfait
ayez parfait
 

Conditionnel

 
   
Passé (1ère forme)
j'aurais parfait
tu aurais parfait
il/elle aurait parfait
nous aurions parfait
vous auriez parfait
ils/elles auraient parfait
Passé (2ème forme)
j'eusse parfait
tu eusses parfait
il/elle eût parfait
nous eussions parfait
vous eussiez parfait
ils/elles eussent parfait
 

Infinitif

 
   
Passé
avoir parfait
 

Participe passé composé

 
   
ayant parfait